اگر ترس ما آنها را احضار نمی کرد، تو هم قبول داری دیگر که برای همیشه نهفته می ماندند.
یقینا تخیل ماست که اتم های احتمال را فعال و آنها را گویی از عالم رویا بیدار می کند...!
پ.ن:نترس از نشدن:)
نترس از نرسیدن:)
یه قطره امید نگه دار براخودت:)
برچسب:
نویسنده: آوا باقریان